Wykupienie mieszkania powinno nastąpić po cenie rynkowej z uwzględnieniem kwoty partycypacji. Brakująca część jest regulowana w miesięcznych ratach przez okres minimum 10 lat, przy czym jego skrócenie może nastąpić na wniosek najemcy. Mieszkanie z TBS a spadek. Kolejne ważne pytanie brzmi: Czy mieszkanie z TBS można dziedziczyć? Prawa właściciela mieszkania po śmierci najemcy. — 9 listopada 2015 0 3862. W przypadku istnienia stosunku najmu oraz śmierci najemcy, sytuacja właściciela nieruchomości mieszkalnej wygląda odmiennie od sytuacji właściciela lokalu użytkowego. W drugim przypadku najem staje się składnikiem masy spadkowej i podlega dziedziczeniu. Warunki dziedziczenia mieszkania komunalnego. Podstawowym warunkiem wstąpienia w stosunek najmu mieszkania komunalnego, oprócz przynależności do katalogu osób wskazanych w art. 691 k.c., jest także stałe zamieszkiwanie z najemcą w tym mieszkaniu do momentu jego śmierci. W nauce prawa przyjmuje się, że stałe zamieszkiwanie polega na Gdy dochodzi do śmierci głównego najemcy mieszkania komunalnego, bliscy zmarłego zazwyczaj chcą przejąć prawo do wynajmowania lokalu, w którym często zamieszkiwali przez całe życie. Obowiązki najemcy. Kwestę Pani obowiązków jako najemcy lokalu komunalnego reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy oraz o zmianie Kodeksu cywilnego. Ta ustawa wskazuje także na obowiązki wynajmującego w zakresie utrzymywania wynajmowanej nieruchomości. Istnieje jednak inna forma „dziedziczenia” – po śmierci najemcy jego najbliższe osoby mają prawo do kontynuowania najmu mieszkania komunalnego. To wciąż pozostaje własnością gminy, natomiast lokum nie musi być automatycznie przekazane np. innej rodzinie. Aby jednak kontynuacja wynajmu mogła nastąpić, trzeba pamiętać o kilku Sprzedaż lub najem mieszkania po śmierci jego współwłaściciela Dodano: 24.11.2022 . Jestem współwłaścicielem mieszkania, a drugi współwłaściciel zmarł. Chciałbym sprzedać lub wynająć mieszkanie, bo nie mieszkam w kraju. Jakie czynności mnie czekają, aby zbyć lub wynająć mieszkanie? PxCwC75. Gmina Police chce poza kolejką oddawać w najem mieszkania komunalne osobom, które same wykonają ich remont. Ale jeśli ktoś liczy na okazję, może się rozczarować. Koszt remontów dwunastu odzyskanych mieszkań gmina oszacowała na ponad 800 tys. zł. To te najbardziej zniszczone, zwolnione po eksmisji lub po śmierci najemcy. Wcześniej gmina po prostu takie mieszkania odnawiała i przekazywała osobom z kolejki. Teraz nie ma na to pieniędzy. Gotowa jest więc przyznać je tym, którzy wezmą na siebie ciężar remontu. Ale uwaga – chętni też muszą spełniać określone warunki. Wiceburmistrz Jakub Pisański przedstawił nam wykaz lokali, które wymagają gruntownego remontu. Jedno z nich mieliśmy okazję zobaczyć na własne oczy. Każde ma swoją specyfikację – wykaz koniecznych prac i ich wycenę. Są też zdjęcia obrazujące skalę zniszczeń. Robią wrażenie, widać, że nie chodzi o zwykłe odświeżenie. Remonty tych mieszkań wyceniono w sumie na 818 tys. złotych. – Jedno z nich mi zapadło w pamięć – mówi wiceburmistrz Jakub Pisański. – Jego remont ma kosztować ponad 100 tys. złotych. Ale my to kosztorysujemy z VAT i tak, jakby miało to być zlecone. Inaczej to może wyglądać, jeśli w grę wchodzi własne zaangażowanie, praca rodziny, osób wspierających. Jeśli przyszły lokator będzie chciał sam pracować, to na pewno zrobi to taniej. Mieszkania mają różną powierzchnię: najmniejsze – 27,5 m2, największe – 75 m2. Są wśród nich lokale jednopokojowe, ale też czteropokojowe. Wiadomo już, że samotna osoba nie będzie mogła się ubiegać o największe mieszkanie. Zgodnie z proponowanymi zasadami powierzchnia użytkowa lokalu ma być dostosowana do wielkości rodziny. Ale przede wszystkim zainteresowani mieszkaniem do remontu będą musieli spełnić warunki wstępne. – Trzeba być związanym z gminą Police, nie można mieć tytułu prawnego do jakiejkolwiek nieruchomości, trzeba mieć dochód wyższy niż kwalifikujący do lokalu socjalnego(1) i w gospodarstwie jednoosobowym ten dochód nie może przekroczyć 300% najniższej emerytury(2) – mówi Jakub Pisański. Jeśli w gospodarstwie są dwie osoby, to maksymalny dochód już może być na poziomie 450% najniższej emerytury. Przy trzech osobach – wyższy o 100% najniższej emerytury, przy czterech i więcej – o kolejne 100% na każdą osobę. Jeśli na jedno mieszkanie „za remont” będzie więcej chętnych spełniających warunki wstępne, to o przydziale ma zdecydować los. – Jest regulamin losowania, prowadzić je będą urzędnicy Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, ale pod nadzorem Społecznej Komisji Mieszkaniowej – mówi wiceburmistrz. – Będą w nim brali udział sami zainteresowani takim najmem, będzie ono jawne. Umowa najmu ma być podpisana dopiero po wykonaniu i odbiorze remontu. Zakres prac i inne warunki zostaną określone wcześniej, w odrębnej umowie. Lokale przekazane w najem w zamian za ich remont mają być wyłączone ze sprzedaży na 5 lat. Na liście oczekujących na mieszkanie komunalne w gminie Police jest obecnie około 240 osób. Wiadomo już, że niektóre z nich byłyby zainteresowane lokalem „za remont”. Na razie zasady przydziału takich mieszkań są tylko propozycją. Projekt odpowiedniej uchwały będzie jeszcze omawiany przez radnych na komisjach. Jeśli rada go zaakceptuje, to zainteresowani będą mogli się dowiadywać o lokalach do remontu z odpowiednim wyprzedzeniem – ma być czas na obejrzenie mieszkania. Informacje mają być publikowane w biuletynie gminnym, na stronie ZGKiM i (zgodnie z sugestią radnego Krystiana Kowalewskiego) w lokalnych mediach. *** Wysokość minimalnej emerytury zmienia się, a wraz z nią zmieniają się wskazane w artykule progi dochodowe. Podane niżej kwoty dotyczą stanu na 1 marca 2021 r. (1) – dla gospodarstwa jednoosobowego to zł (125% najniższej emerytury), w gospodarstwie wieloosobowym – liczba osób razy zł (najniższa emerytura) (2) – zł, bo najniższa emerytura to 1250,88 zł Nawigacja wpisu Regulacja prawna dotycząca problematyki mieszkań dla funkcjonariuszy policji, emerytów policyjnych została odrębnie uregulowana w przepisach resortowych i w tym zakresie nie mają zastosowania powszechne rozwiązania dotyczące najmu lokali mieszkalnych czy też ochrony praw lokatorów. Przepis art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego stanowi, że przepisy tej ustawy stosuje się „do lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, do lokali będących w dyspozycji jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz lokali pozostających i przekazanych do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu”, jeżeli przepisy odrębne dotyczące tych lokali nie stanowią inaczej. W przypadku lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, przepisami odrębnymi dotyczącymi lokali mieszkalnych jest rozdział 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Przepisy te mają bezpośrednie zastosowanie do funkcjonariuszy Policji, a poprzez art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Wewnętrznej oraz ich rodzin ( Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67) mają również zastosowanie do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków ich rodzin. Powyższe przepisy w sposób szczególny uregulowały status prawny tych lokali, krąg osób, które są uprawnione do uzyskania tytułu prawnego do takiego lokalu, a także zasady postępowania i opróżniania lokali, w przypadku gdy lokale zajmowane są przez osoby bez tytułu prawnego. Do lokali mieszkalnych pozostających w dyspozycji organów Policji nie ma zastosowania art. 30 ustawy z dnia ochronie praw lokatorów. Na podstawie ustawy o Policji tytuł prawny do lokalu mieszkalnego może otrzymać tylko i wyłącznie funkcjonariusz Policji. Osoby wymienione w art. 89 ustawy o Policji, które uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego policjantowi (małżonka, dzieci, rodziców policjanta i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo, albo inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające) – nie posiadają samodzielnego tytułu prawnego do lokalu, ich uprawnienie do zamieszkiwania w lokalu wywodzi się z tytułu prawnego, jaki posiada policjant. Natomiast na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…) tytuł prawny do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji organów Policji zachowują lub mogą taki tytuł uzyskać emeryci i renciści policyjni. Ten sam przepis art. 29 ustawy powołanej wyżej przewiduje możliwość uzyskania tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego przez członków rodziny, ale tylko i wyłącznie w takim przypadku, gdy byliby uprawnieni do renty rodzinnej po funkcjonariuszu, który w chwili śmierci spełniał warunki do uzyskania emerytury lub renty policyjnej, albo już był emerytem lub rencistą policyjnym. A zatem tytuł prawny do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji organów Policji, po śmierci emeryta policyjnego może otrzymać tylko taki członek rodziny, który byłby uprawniony do renty rodzinnej po zmarłym. Pani jest uprawniona do renty po ojcu. Powinna Pani złożyć wniosek o przyznanie prawa do lokalu. Pismo należy złożyć do Komendanta Policji. Z jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości treści art. 29 ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji oraz ich rodzin wynika, że prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych przysługuje członkom rodzin uprawnionym do renty rodzinnej po funkcjonariuszach, którzy w chwili śmierci spełniali warunki wymagane do uzyskania emerytury lub renty policyjnej, oraz po zmarłych emerytach i rencistach, do czasu przydzielenia zastępczego lokalu mieszkalnego, nie krócej jednak niż na czas posiadania uprawnień do policyjnej renty rodzinnej. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Porady prawne przez telefon 703 603 009Po śmierci babci spółdzielnia odmawia mi prawa do mieszkania… Czy dzieci mają prawo do mieszkania po śmierci ojca? Komu przysługuje prawo do najmu po śmierci głównego najemcy? Prawo do mieszkania komunalnego porady prawne tel. 703603009Kto ma prawo do mieszkania po śmierci głównego najemcy?Kodeks cywilny w art. 691. § 1. stanowi, iż „w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą”.§ 2. „Osoby wymienione w § 1 wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci”.Wstąpienie w stosunek najmu po śmierci głównego najemcy mieszkania komunalnego co do zasady odbywa się automatycznie. Ustawowo określony krąg osób ma prawo nadal mieszkać w danym lokalu gminnym, np. małżonek osoby zmarłej, dzieci najemcy, osoby które pozostawały we wspólnym ma zatem konieczności ani potrzeby zawierania w takim przypadku umowy najmu. Przepis art. 691 wymaga spełnienia dwóch z nich jest określony stosunek prawny łączący zmarłego najemcę z osobą wstępującą w jego miejsce. Drugą jest stałe zamieszkiwanie w lokalu w chwili śmierci wnuk lub bram może wstąpić w stosunek najmu po zmarłym?Art. 691 kodeksu cywilnego nie przewiduje „odziedziczenia” lokalu gminnego przez wnuka lub brata osoby zmarłej. Jednak gdyby np. wnuk miał przyznane alimenty od osoby zmarłej (głównego najemcy) to mógłby wstąpić w umowę pamiętać, że każda gmina ma własne prawo lokalne i rozszerzyć prawo przejęcia mieszkania po zmarłym. Nie można też zapominam o kolejnych warunkach uzyskania lokalu gminnego, np. nie posiadania innego własnościowego lokalu mieszkalnego oraz o warunku odpowiednich do mieszkania po zmarłym – przejęcie lokalu gminnego po śmierci …. porady prawne przez telefon:703603009Infolinia jest czynna 7 dni w tygodniu (nawet w święta) od godz. 8:00 – 21:00 (jeśli nie możesz się dodzwonić poproś swojego operatora o odblokowanie połączeń premium).Jakie osoby są upoważnione do mieszkania po śmierci …? Co zrobić aby przejąć mieszkanie po zmarłym? Prawnik na telefon 703603009Rozpatrując prawo do mieszkania w lokalu gminnym, którego główny najemca zmarł musimy uwzględnić ustawę o ochronie praw lokatorów, a także:Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2000 r. I CKN 40/99: „Stałe zamieszkiwanie z najemcą osoby mu bliskiej oznacza ześrodkowanie przez tę osobę całej swej działalności życiowej w lokalu najemcy, tak by zajmowany przez tę osobę lokal stanowił jej centrum życiowe”;Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2001 r. I CKN 1179/98:1. Osoba bliska zmarłego najemcy wstępuje w jego prawa w takim zakresie, w jakim one mu Czasowe – uzasadnione określonymi przyczynami – przebywanie poza miejscem stałego miejsca zamieszkania nie oznacza, by najemca przestał mieszkać w „swoim” lokalu, by zmienił miejsce zamieszkania;Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2002 r. I CKN 527/00: „Żądanie ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego nie ulega przedawnieniu„;Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 1997 r. II CKN 485/97: 1. Osobą bliską najemcy w rozumieniu art. 691 jest konkubent. 2. Konkubinat jest prawnie nieuregulowaną trwałą wspólnotą życiową mężczyzny i kobiety. Wynika z tego, że cechy charakterystyczne konkubinatu to: 1/ związek mężczyzny i kobiety, 2/ trwałość tego związku, 3/ pożycie jak w małżeństwie, 4/ brak zdarzenia prawnego regulującego ten związek. Zewnętrznym przejawem wymienionej trwałości i pożycia są: współżycie fizyczne, wspólne zamieszkiwanie i wspólne prowadzenie gospodarstwa prawne przez telefon 703603009 co w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego, Czy dzieci mają prawo do mieszkania po śmierci ojca?, Czy wnuk lub bram może wstąpić w stosunek najmu po zmarłym?, Komu przysługuje prawo do najmu po śmierci głównego najemcy?, Kto ma prawo do mieszkania po śmierci głównego najemcy?, mieszkanie po babci, osoby bliskie najemcy, Po śmierci babci spółdzielnia odmawia mi prawa do mieszkania, Prawo do mieszkania komunalnego porady prawne, Prawo do mieszkania po śmierci najemcy, Prawo do mieszkania po zmarłym, prawo do mieszkania w lokalu gminnym, przejęcie lokalu gminnego po śmierci, Wstąpienie w stosunek najmu po śmierci głównego najemcy Śmierć najem­cy co do zasa­dy nie powo­du­je wyga­śnię­cia naj­mu. Nie­mniej jed­nak war­to zazna­jo­mić się z czym musi liczyć się wynaj­mu­ją­cy na takie nie­prze­wi­dzia­ne okoliczności. Jak zwy­kle w wypad­ku naj­mu loka­li muszę wpis podzie­lić na dwie czę­ści. Ina­czej bowiem ma się sytu­acja wynaj­mu­ją­ce­go lokal użyt­ko­wy, a jesz­cze ina­czej ure­gu­lo­wa­no spra­wę przy naj­mie loka­li mieszkalnych. Śmierć najemcy lokalu użytkowego Może­my wynaj­mo­wać lokal o cha­rak­te­rze nie­miesz­kal­nym oso­bie fizycz­nej. Może to być garaż, jakiś maga­zy­nek lub piw­ni­ca. Oso­ba fizycz­na pro­wa­dzą­ca jed­no­oso­bo­wą dzia­łal­ność gospo­dar­czą może też wynaj­mo­wać lokal skle­po­wy, biu­ro bądź lokal zakła­du usłu­go­we­go. W każ­dym z tych przy­pad­ków mamy do czy­nie­nia z naj­mem loka­lu użyt­ko­we­go oso­bie fizycznej. W razie śmier­ci takie­go najem­cy umo­wa naj­mu loka­lu nie­miesz­kal­ne­go jako pra­wo o cha­rak­te­rze obli­ga­cyj­nym, a dokład­niej sta­tus najem­cy, po śmier­ci najem­cy wcho­dzi do masy spad­ko­wej. Pra­wo to zgod­nie z art. 922 § 1 pod­le­ga nor­mal­nym zasa­dom dzie­dzi­cze­nia i prze­cho­dzi na oso­bę lub w odpo­wied­nich czę­ściach na oso­by wska­za­ne w testa­men­cie, a w wypad­ku jego bra­ku, na spad­ko­bier­ców usta­wo­wych. Jeże­li zmar­ły, któ­ry pro­wa­dził dzia­łal­ność gospo­dar­czą przed śmier­cią uczy­nił zapis win­dy­ka­cyj­ny doty­czą­cy przed­się­bior­stwa, to przed­się­bior­stwo to, a wraz z nim nasza umo­wa naj­mu, z chwi­lą jego śmier­ci prze­cho­dzi na zapisobiorcę. Wynaj­mu­ją­cy nie jest upraw­nio­ny do doma­ga­nia się roz­wią­za­nia umo­wy naj­mu z tej przy­czy­ny. Z dru­giej stro­ny ma on nadal pra­wo żądać zapła­ty czyn­szu od spad­ko­bier­ców najem­cy (bądź zapi­so­bier­ców) i przy­słu­gu­je mu też usta­wo­we pra­wo zasta­wu na rze­czach wnie­sio­nych do loka­lu w celu zabez­pie­cze­nia opóź­nio­nych płat­no­ści czyn­szu. Utrzy­ma­na jest w peł­ni umo­wa naj­mu, nie­za­leż­nie od tego czy jest zawar­ta na czas ozna­czo­ny czy nie­ozna­czo­ny. Oczy­wi­ście spad­ko­bier­cy lub zapi­so­bior­ca odpo­wia­da­ją za zobo­wią­za­nia powsta­łe przed śmier­cią najem­cy, np. zale­gły czynsz. Śmierć najemcy mieszkania Odmien­nie ure­gu­lo­wa­ne zosta­ło wstą­pie­nie innych osób po śmier­ci najem­cy w sto­su­nek naj­mu loka­lu miesz­kal­ne­go. W wypad­ku gdy najem­ca sta­le zamiesz­ki­wał z oso­ba­mi bli­ski­mi, oso­by te wstę­pu­ją w sto­su­nek naj­mu w jego miej­sce z mocy pra­wa na pod­sta­wie art. 691 § 1 Nie jest w tym przy­pad­ku istot­ny krąg osób upraw­nio­nych do dzie­dzi­cze­nia. Bra­ny jest bowiem pod uwa­gę jedy­nie sam fakt zamiesz­ki­wa­nia z najem­cą w tym loka­lu w chwi­li śmier­ci, a tak­że prze­słan­ka odpo­wied­nie­go stop­nia bli­sko­ści z oso­bą najem­cy. W rezul­ta­cie sto­su­nek naj­mu trwa nadal, ale z udzia­łem osób (oso­by) trze­cich, wstę­pu­ją­cych w miej­sce najemcy. Wstą­pie­nie w sto­su­nek naj­mu z mocy art. 691 § 1 powo­du­je wej­ście nowe­go najem­cy w pra­wa i obo­wiąz­ki dotych­cza­so­we­go najem­cy. Po stro­nie najem­cy doko­nu­je się z mocy pra­wa pro­ste prze­kształ­ce­nie pod­mio­to­we. Nie musi tutaj cho­dzić o jed­ną oso­bę, ponie­waż ist­nie­je moż­li­wość, że osób upraw­nio­nych będzie wię­cej. W takim wypad­ku kil­ka osób wcho­dzi w miej­sce dotych­cza­so­we­go najem­cy w sto­su­nek naj­mu. Na nowe­go najem­cę lub najem­ców nakła­da­ne są wszyst­kie obo­wiąz­ki dotych­cza­so­we­go najem­cy, ale przy­słu­gu­ją mu tak­że wszyst­kie jego upraw­nie­nia, np. o zwrot kau­cji zabez­pie­cza­ją­cej. Wstą­pie­nie to, zgod­nie z art. 691 § 5 wystę­pu­je tyl­ko wte­dy, gdy zmar­ły najem­ca był jedy­nym najem­cą loka­lu miesz­kal­ne­go. W wypad­ku gdy jeden lokal miesz­kal­ny naj­mo­wa­ło wspól­nie wię­cej osób to śmierć jed­ne­go z nich powo­du­je kon­ty­nu­owa­nie naj­mu przez pozo­sta­łych, przy czym udział zmar­łe­go przy­pa­da pro­por­cjo­nal­nie pozostałym. Prze­pis art. 691 § 1 prze­wi­du­je ogra­ni­czo­ny krąg osób, któ­re z mocy pra­wa wstę­pu­ją w sto­su­nek naj­mu w miej­sce dotych­cza­so­we­go najem­cy. Nale­żą do nich: mał­żo­nek nie­bę­dą­cy współ­na­jem­cą lokalu, dzie­ci najemcy, dzie­ci współ­mał­żon­ka najemcy, inne oso­by, wobec któ­rych najem­ca był obo­wią­za­ny do świad­czeń alimentacyjnych, oso­ba, któ­ra pozo­sta­wa­ła fak­tycz­nie we wspól­nym poży­ciu z najemcą. By w miej­sce najem­cy wstą­pił jego mał­żo­nek nie będą­cy najem­cą, mał­żeń­stwo pomię­dzy nimi musi ist­nieć w chwi­li śmier­ci najem­cy. Nie jest prze­szko­dą orze­czo­na sepa­ra­cja, jak i trwa­ły i zupeł­ny roz­kład poży­cia mał­żeń­skie­go, choć­by mał­żon­ko­wie zamiesz­ki­wa­li razem jedy­nie z bra­ku innych moż­li­wo­ści. Nie jest prze­szko­dą tak­że fakt, że mał­żo­nek zmar­łe­go najem­cy sta­le z nim zamiesz­ku­ją­cy, jest najem­cą inne­go loka­lu mieszkalnego. W sto­su­nek naj­mu wstę­pu­ją tak­że dzie­ci najem­cy, sta­le z nim zamiesz­ku­ją­ce w chwi­li śmier­ci. Cho­dzi zarów­no o dzie­ci wła­sne, jak i dzie­ci przy­bra­ne oraz przysposobione. Dzie­ci aktu­al­ne­go współ­mał­żon­ka najem­cy, o ile sta­le zamiesz­ki­wa­ły z najem­cą w chwi­li jego śmier­ci, wstę­pu­ją w sto­su­nek naj­mu loka­lu miesz­kal­ne­go. Dzie­je się tak nawet wte­dy, gdy współ­mał­żo­nek najem­cy nie zamiesz­ki­wał z nim w tym lokalu. Oso­bą wobec któ­rej najem­ca był zobo­wią­za­ny do świad­czeń ali­men­ta­cyj­nych są oso­by wska­za­ne w art. 128 i następ­nych Nale­żą do nich wstęp­ni, zstęp­ni i rodzeń­stwo, w bar­dzo spe­cy­ficz­nych sytu­acjach tak­że dal­sza rodzina. Oso­bą, któ­ra pozo­sta­wa­ła fak­tycz­nie z najem­cą oso­ba pro­wa­dzą­ca wspól­ne gospo­dar­stwo domo­we, połą­czo­na z najem­cą wię­zią uczu­cio­wą, fizycz­ną (cie­le­sną) i gospo­dar­czą. Nale­ży pod­kre­ślić, że wszyst­kie trzy wię­zi muszą wystę­po­wać łącz­nie. Może być nim tak­że oso­ba tej samej płci, któ­ra była jego homo­sek­su­al­nym part­ne­rem. W krę­gu osób pozo­sta­ją­cych we wspól­nym poży­ciu z całą pew­no­ścią nie pozo­sta­ją wnu­ki i dal­si zstęp­ni, nawet wte­dy gdy łączy­ła ich z najem­cą więź ducho­wa i gospo­dar­cza pole­ga­ją­ca na udzie­la­niu najem­cy wszel­kiej pomo­cy i spra­wo­wa­niu nad nim opie­ki. W wypad­ku wnu­ków i dal­szych zstęp­nych brak bowiem wię­zi fizycznej. Sta­łe zamiesz­ki­wa­nie z najem­cą nale­ży oce­niać na pod­sta­wie art. 25 i 28 O sta­łym zamiesz­ki­wa­niu w loka­lu najem­cy moż­na mówić tyl­ko wte­dy, gdy cała życio­wa dzia­łal­ność danej oso­by zosta­ła ześrod­ko­wa­na w tym wła­śnie loka­lu w ten spo­sób, że sta­ła się ona jej cen­trum życio­wym, tzn. gdy w miesz­ka­niu tym kon­cen­tro­wa­ły się wszyst­kie jej spra­wy oso­bi­ste i mająt­ko­we. We wcze­śniej­szym orze­cze­niu Sąd Naj­wyż­szy zapre­zen­to­wał sta­no­wi­sko, że sta­łe zamiesz­ki­wa­nie sta­no­wią­ce prze­słan­kę do naby­cia pra­wa do naj­mu na pod­sta­wie art. 691 nale­ży rozu­mieć zamiesz­ki­wa­nie w kon­kret­nym miesz­ka­niu, w okre­ślo­nej miej­sco­wo­ści z zamia­rem sta­łe­go poby­tu, wyra­żo­nym przez to, że w miesz­ka­niu i tej miej­sco­wo­ści sku­pia się życie oso­bi­ste i dzia­łal­ność oso­by bli­skiej najem­cy. Z orzecz­nic­twa sądów rejo­no­wych wyni­ka, że potwier­dze­niem upraw­nie­nia jest zamiesz­ki­wa­nie w okre­ślo­nej miej­sco­wo­ści, pod okre­ślo­nym adre­sem, a nad­to istot­ne jest podej­mo­wa­nie w przed­mio­to­wym loka­lu takich czyn­no­ści jak przy­go­to­wy­wa­nie posił­ków, spa­nie, przyj­mo­wa­nie gości czy też zło­że­nie rze­czy oso­bi­stych lub dys­po­no­wa­nie klu­cza­mi. W wypad­ku dziec­ka potwier­dze­niem jest zaspo­ka­ja­nie cało­ści życio­wych potrzeb dziec­ka. Jeże­li dziec­ko zamiesz­ki­wa­ło u innej oso­by niż rodzi­ce, to nie będzie wystar­cza­ją­cym fakt regu­lar­ne­go prze­by­wa­nia w loka­lu najem­cy nawet wte­dy gdy­by był on połą­czo­ny z noco­wa­niem u nie­go. Koniecz­ne będzie usta­le­nie, że dziec­ka prze­by­wa w peł­ni pod pie­czą najem­cy z wyłą­cze­niem wła­dzy rodzi­ciel­skiej. Z regu­ły nie sta­no­wi nato­miast sta­łe­go zamiesz­ka­nia pobyt oso­by bli­skiej w celu udzie­le­nia doraź­nej, choć­by nawet dłu­żej trwa­ją­cej pomo­cy najem­cy miesz­ka­nia. Sąd Naj­wyż­szy tak­że wska­zał, iż wspól­ne zamiesz­ki­wa­nie z najem­cą ozna­cza, że w loka­lu tym winien zamiesz­ki­wać zarów­no najem­ca, jak i oso­ba, któ­ra doma­ga się usta­le­nia wstą­pie­nia w sto­su­nek naj­mu. Nie jest zatem moż­li­we wstą­pie­nie w sto­su­nek naj­mu oso­by, dla któ­rej najem­ca jedy­nie wyna­jął lokal miesz­kal­ny, ale sam w nim nie zamiesz­ki­wał, np. umo­wa naj­mu stan­cji stu­denc­kiej przez rodzi­ca, któ­ry był najem­cą. Nie uni­ce­stwia nato­miast prze­słan­ki wspól­ne­go zamiesz­ki­wa­nia okre­so­we prze­by­wa­nie przez najem­cę poza miej­scem sta­łe­go zamieszkania. W wypad­ku wstą­pie­nia na pod­sta­wie art. 691 § 1 osób bli­skich najem­cy w sto­su­nek naj­mu loka­lu miesz­kal­ne­go, oso­by te zgod­nie z art. 691 § 4 mogą go wypo­wie­dzieć zacho­wu­jąc usta­wo­we ter­mi­ny. Wynaj­mu­ją­cy nie może się temu sprze­ci­wić nawet wte­dy, gdy umo­wa zawar­ta zosta­ła na czas ozna­czo­ny. W razie wypo­wie­dze­nia sto­sun­ku naj­mu przez nie­któ­re z upraw­nio­nych osób, sto­su­nek naj­mu wyga­sa wzglę­dem osób, któ­re go wypowiedziały. W wypad­ku bra­ku osób bli­skich najem­cy sta­le zamiesz­ku­ją­cych z najem­cą w loka­lu miesz­kal­nym, w chwi­li śmier­ci najem­cy sto­su­nek naj­mu loka­lu miesz­kal­ne­go wyga­sa z mocy pra­wa na pod­sta­wie art. 691 § 3 W takim wypad­ku wynaj­mu­ją­cy nie jest upraw­nio­ny do docho­dze­nia jakich­kol­wiek rosz­czeń powsta­łych po śmier­ci najem­cy od jego spad­ko­bier­ców, doty­czy to czyn­szu i innych opłat nie­za­leż­nych od wynaj­mu­ją­ce­go za okre­sy po wyga­śnię­ciu naj­mu. Oczy­wi­ście w miesz­ka­niu pozo­sta­ją rze­czy nale­żą­ce uprzed­nio do zmar­łe­go. Ich wła­ści­cie­la­mi są w tej sytu­acji spad­ko­bier­cy, a więc de fac­to to oni teraz zaj­mu­ją lokal. Zgod­nie z art. 18 usta­wy o ochro­nie praw loka­to­rów oso­by zaj­mu­ją­ce lokal bez tytu­łu praw­ne­go są obo­wią­za­ne do dnia opróż­nie­nia loka­lu co mie­siąc uisz­czać wynaj­mu­ją­ce­mu odszko­do­wa­nie. Odszko­do­wa­nie odpo­wia­da wyso­ko­ści czyn­szu, jaki wła­ści­ciel mógł­by otrzy­mać z tytu­łu naj­mu loka­lu. Jeże­li odszko­do­wa­nie nie pokry­wa ponie­sio­nych strat, wła­ści­ciel może żądać odszko­do­wa­nia uzu­peł­nia­ją­ce­go. Spad­ko­bier­cy powin­ni zatem nie­zwłocz­nie roz­wią­zać te spra­wy i ure­gu­lo­wać odszko­do­wa­nie za bez­u­mow­ne korzy­sta­nie z lokalu. Zarów­no w wypad­ku prze­kształ­ce­nia pod­mio­to­we­go po stro­nie najem­cy, jak i w wypad­ku wyga­śnię­cia sto­sun­ku naj­mu loka­lu miesz­kal­ne­go, dłu­gi powsta­łe za życia zmar­łe­go najem­cy pod­le­ga­ją dzie­dzi­cze­niu na zasa­dach ogól­nych, np. zale­gły czynsz. Z dru­giej stro­ny spad­ko­bier­cy dzie­dzi­czą pra­wo do uzy­ska­nia zwro­tu kau­cji zabez­pie­cza­ją­cej po jej roz­li­cze­niu przez wynaj­mu­ją­ce­go, a tak­że pra­wo do innych roz­li­czeń wyni­ka­ją­cych cho­ciaż­by z wpro­wa­dzo­nych przez najem­cę ulepszeń.

mieszkanie policyjne po śmierci najemcy